آنقدر که این رسانه‌های جهان حرفه‌یی هستند و فقط حقایق را می‌نویسند!! گاهی اوقات ممکن است یک غیرایرانی از گفت‌وگو با تو و شنیدن واقعیات زندگی در ایران، رسماً مجنون شود و سرنوشتش... (در مورد آن دوست ایتالیایی که از بی‌بی‌سی شنیده بود مردم ایران حق عکس گرفتن ندارند!! بعداً صحبت می‌کنم)

برایم ارزشمندترین خدمت است اگر بتوانم در عرصه‌یی جهانی، نام کشورم را به نیکی یاد کنم و جمهوری اسلامی ایران را آنطور که هست (و نه آنطور که دلشان می‌خواهد) به مردم دنیا معرفی کنم. کشوری که از یک مستعمره‌ی توسری‌خور در 30 سال پیش، اکنون به الگوی استقلال ملتها بدل گشته و به صدر اخبار رسانه‌های جهان رفته و تا چند سال دیگر هم یکی از ابرقدرتهای همیشگی تاریخ خواهد شد.

 سایت خبری The Media Line آمریکا که به پوشش اخبار خاورمیانه و منطقه‌ی خلیج فارس می‌پردازد، چند روز پیش توسط دوست خبرنگارم، Adam Gonn گفت‌وگویی با من داشت و چیزهایی شنید که باعث شد این تیتر را برای گفت‌وگو انتخاب کند: "یک نگاه کاملاً متفاوت به ایران!"

در این گفت‌وگو، من از دکتر احمدی‌نژاد به عنوان تنها رییس‌جمهور وبلاگ‌نویس در دنیا گفتم، از نامه‌ی پروفسور ریچارد نلسون فرای، ایران‌شناس آمریکایی به دکتر احمدی‌نژاد و درخواست او برای دفن شدن در اصفهان پس از مرگش، از سفر کریس دی برگ به تهران و اظهار نظر او در این مورد که ایران برای اجرای موسیقی از لس‌آنجلس هم امن‌تر است، از ثبت شدن 9 بنای تاریخی ایران به عنوان میراث جهانی یونسکو پس از انقلاب اسلامی، از سفر سالانه 5 میلیون گردشگر اروپایی و آمریکایی به ایران و در پاسخ به پرسش خبرنگار مبنی بر وجود آزادی در کشورمان، مقایسه‌یی ساده و آماری انجام دادم از وجود 20 هزار زندانی در ایران و 3 میلیون زندانی در آمریکا بر اساس آمار رویترز.

گاهی اوقات آمریکایی‌ها فکر می‌کنند ایرانی‌ها، همان مردم بی‌خبر و ایزوله‌شده‌ی قبل از انقلاب هستند که آمریکا برایشان بهشت آرزوها باشد و کعبه‌ی آمال. البته هنوز ما چنین کوته‌فکرانی داریم، ولی به مدد رسانه‌ها و امکانات ارتباطی، به خوبی تشخیص می‌دهیم که مردم کدام کشور آزاد و شاد هستند!

فایل صوتی این گفت‌وگو را می‌توانید از این نشانی بشنوید.