گاهی اوقات، آنچنان که تصاویر و نگاره ها بیان کننده‌ و واصف لحظات، وقایع و مناظر می‌شوند، قدرتمندترین قلمها و گویاترین زبانها هم چنین قدرتی ندارند و از وصف بدیهی‌ترینها عاجز می‌مانند.

از زیبایی‌ها و سرسبزی‌های گیلان، نعمتهای بی‌شمار خداوندی و الطاف بی‌نظیر پروردگار در  جای‌جای و قدم به قدم این خطه‌ی زمردین، بسیار گفته‌اند و شنیده‌ایم.

هرچند که بسیاری از ما هنوز نیاموخته‌ایم گیلان را به چشم یک عقیق ارزشمند زمردین بر انگشتری ثمین و گرانبهای ایران‌زمین ببینیم و آن را پاس بداریم. گاهی اوقات حتی  احتراز می‌کنیم از اینکه گیلان را به نام واقعی‌اش بخوانیم و آن را "شمال" صدا می‌زنیم.

گیلان برای بسیاری از ما، ییلاق روزهای گرما و قشلاق روزهای سرما شده و شاید هم مسافرخانه‌یی رایگان برای ایام تعطیلی، که هر زمان از سر بیکاری یا وفور نعمت تصمیم گرفتیم تنوعی در روزمرگی خود حاصل کنیم، سری به آن می‌زنیم. هرچند که در طول دهها سال، به جرات باید گفت مسافران گیلان کوچکترین فایده و برکتی برای این استان نداشته‌اند و غیر از تخریب، تعطیل و خسارت، اثر دیگری از خود بر جای نگذاشته‌اند... مسافرانی که در اوج روزهای تعطیلات نوروز یا فصل گرم تابستان، هتلها و میهمانسراها را خالی می‌گذارند و در عوض با برپا کردن هزاران و هزاران چادر در گوشه‌ گوشه‌ی خیابانها و در دامان طبیعت بکر این استان، کریه‌ترین منظره‌ها را می‌سازند.

مسافرانی که علاوه بر به بار نیاوردن برکات و منافع اقتصادی و تجاری، حتی عظیم‌ترین خسارتها را نیز در محیط زیست برجای می‌گذارند و آتش گرفتن صدها هکتار جنگل، تخریب دهها مرتع، منقرض شدن نسل چندین گونه‌ی بی‌نظیر گیاهی - جانوری و قطع شدن هزاران درخت در سراسر استان، تنها بخشی از حاصل میهمانی ناخوانده‌ی آنان است.

میهمانی نامبارکی که هر گیلانی غیرتمندی آرزو می‌کند دیگر تداوم نیابد تا این خطه‌ی زرخیز هم شاید روی آرامش و سکوت بر خود ببیند.

دیروز که برای گرفتن تعدادی عکس از طبیعت بی‌نظیر گیلان، به مراتع و جنگلهای "داماش" رفته بودم، هرچند خود از دیدن مناظر و تصاویری که نظیرش در هیچ گوشه‌ی جهان یافت نخواهد شد، شدیداً متحیر شدم و از تصاویری که خود گرفتم نیز تعجب کردم، اما با دیدن لحظه‌های زشت و تاسف‌بار آلوده شدن آبها و جنگلها به دست یک عده به اصطلاح "مسافر و گردشگر"‌ که در اوج بی‌شرمی، باقیمانده‌ی همه‌ی خوراکیها و غذاهایشان را تقدیم طبیعت می‌کردند آرزو کردم که ای کاش هیچ وقت ...

دیگر وقت گله‌گذاری نیست. مسافران گیلان از دیرباز تا به امروز، همانند سفره‌نشینانی بودند که نمک را خورده‌اند و نمک‌دان را با وقاحت تمام شکسته‌اند. تنها برایشان آرزوی عدالت و عقوبت الهی دارم که اینگونه نعمات و الطاف او را پایمال می‌کنند، دعوتتان می‌کنم تا مناظری بی‌نظیر و دلربا از مناطق کوهستانی داماش در بهشت روی زمین، گیلان عزیزمان ببینید.