اگر موفق به خواندن بخشهای اول، دوم و سوم گفتوگوی رندال میلر، مدیر مجلهی اینترنتی The Candidacy با من نشدهاید، از اینجا شروع کنید.
در گفتوگوی پایانی، موضوع هستهیی ایران مطرح شد که به طور خلاصه، من اینگونه نظر دادم: "شاید من به دنبال اثبات ماهیت صلحآمیز فعالیتهای هستهیی ایران نباشم چرا که این واقعیت، مدتهاست برای غرب اثبات شده، اما فرض کنیم که حتی ایران به دنبال سلاحهای هستهیی است. آیا چنین حقی ندارد؟ آیا اسراییل که 200 کلاهک بمبافکن و آمریکا که بیش از 1500 کلاهک هستهیی با قابلیت حمل سلاح دارد، تفاوتی نسبت به ایران دارند که نباید از سلاح استفاده کند؟ تنها به این دلیل که آمریکا گمان میکند ابرقدرت دنیاست؟"
و در بخش دیگری که به مجازات کاریکاتوریستهای توهینآمیز علیه پیامبر اعظم (ص) اختصاص داشت، من با مثال آوردن اینکه تا به حال حتی یک نمونه از کاریکاتورهای توهینآمیز مسلمانان علیه حضرت مسیح (ع ) هم دیده نشده، ممنوعالقلم شدن توهینکنندگان را بهترین مجازات برای آنان دانستم هرچند که مصاحبهکنندهی باهوش آمریکایی تلاش بسیاری انجام میداد تا من از اعدام یا زندانی شدن کاریکاتوریستهای دانمارکی و هلندی صحبت کنم.
متن کامل گفتوگوی ما در بخش چهارم را اینجا بخوانید.