دشتهایی چه فراخ

کوههایی چه بلند

در گلستانه چه بوی علفی می‌آد

من در این آبادی

پی چیزی می‌گشتم

پی خوابی شاید

پی نوری، ریگی، لبخندی

* * *

ظهر تابستان است

سایه‌ها می‌دانند که چه تابستانی است

سایه‌های بی‌لک

گوشه‌یی روشن و پاک

کودکان احساس

جای بازی اینجاست!

زندگی خالی نیست

مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست

آری، تا شقایق هست

زندگی باید کرد!

در روزهای برنتافتنی زلزله‌ی بم که هیچکدام‌مان حال و روز خوشی نداشتیم، آلبوم "در گلستانه" از استاد شهرام ناظری که مجموعه‌ی موسیقی توصیفی در بزرگداشت شصتمین سالروز ولادت سهراب سپهری بود، با دکلمه‌ی احمدرضا احمدی و موسیقی استاد هوشنگ کامکار، کمانچه‌ی سوزناک اردشیر و سنتور دلنشین اردوان کامکار، مونس غمهایم می‌شد.

اما به لطف خدا، بم هم دوباره ساخته شد و "در گلستانه" می‌تواند این روزها تنهاییمان را پر کند، نه اینکه سیر انفس باشد از حسب حالی در غمِ بم ...

سهراب سپهری عزیزمان، در 15 مهر 1307 در کاشان دیده به جهان گشود و بر اثر بیماری صعب، به تاریخ نخستین روز از اردیبهشت ماه 1359 در بیمارستان پارس تهران از دنیا رفت.

نخستین روز از اردیبهشت عزیزمان، سالروز درگذشت این چهره‌ی ماندگار ادب پارسی است که در تقویم ایران زمین، به عنوان روز بزرگداشت سهراب سپهری نامگذاری شده است. مژده می‌دهم که به همین مناسبت، بسته‌ی نسبتاً مفصلی با عنوان سهراب نامه پیشکش خواهم کرد که پاره‌ی نخست آن در ادامه می‌آید.

1-     دکلمه‌یی از استاد سهراب سپهری با صدای دلنشین خود ایشان – از سایت یوتیـوب

2-     ترجمه‌ی آلمانی "آب را گل نکنیم" از سایت فارسین بانکی

3-     رهزنان را خواهم گفت کاروانی خواهد آمد، بارش لبخند! – مقاله‌یی از مادرم

4-     ترجمه‌ی ایتالیایی "صدای پای آب" از وبلاگ "کورپی دی کُنفینه"

5-     زندگینامه‌ی استاد سهراب سپهری از سایت جشن کتاب

6-     سنگ آرامگاه استاد سهراب سپهری با خط استاد رضا مافی

۷-  معرفی سهراب سپهری عزیزمان در سایت سوئدی "نوردی نت"

الحمد لله الذی هدینا لهذا و ما کنّا لنهتدی لولا ان هدینا ا...

حالا که با هم، اندیشه را زرورق گرفتیم و برگ برگش را کنار چیدیم، بگذارید تبلیغ کنم که هفتم اردیبهشت یعنی شش روز پس از سالگشت بزرگداشت سهراب سپهری عزیزمان، با یک فاصله‌ی ده ساله، من متولد شدم و هفتم اردیبهشت یعنی روزی که گذشت، در سال 1369 که به فضل و عنایت پرودرگار باری تعالی، همزمان با عید بندگی و شکرگزاری یعنی عید سعید فطر، پای به عرصه‌ی گیتی گذاشتم.

دوستان زیادی در این روز به من لطف و عنایت داشتند که یاران قدیمی و صمیمی یعنی احمدرضا توسلی و محمدرضا رهبر از آن جمله بودند. ایزد یکتا را سپاس می‌گویم به کرم و عنایت خود، فرصتی داد تا یک بهار دیگر را تجربه کنم:

از خدا جوییم توفیق ادب /// بی‌ادب محروم ماند از لطف رب

سالروز گرامیداشت شیخ بهایی، حضرت سعدی و حکیم عطار نیشابوری عزیز را نیز پشت سر نهادیم که من پیمان می‌بندم هرگز از خاطر نبرم و در روزهای آینده، بسته‌های پیشکش خودم برای گرامیداشت این بزرگواران ایرانی را نیز تبلیغ و ارایه کنم.