| تبليغات | X |
آرامگاه عارف قزوینی، شاعر و تصنیفساز ایرانی متولد ۱۳۰۰ هجری قمری ... از او تصنیفهای مشهوری همچون "بلبل شوریده فغان میکند/// شکوه ز آشوب جهان میکند" را شنیدهایم
آرامگاه باباطاهر عریان همدانی، شاعری که نیازی به معرفی ندارد. شاعری معاصر با طغرل بیک سلجوقی، عاشق موطن خود همدان ...
ایرانیهای ادبدوست کمی هستند که نشنیده باشند:
ز دست دیده و دل هر دو فریاد // که هرچه دیده بیند دل کند یاد
بسازم خنجری نیشش ز فولاد /// زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
آرامگاه شاعر گرانقدر اواخر سدهی چهارم هجری از منظرهیی جالب و ابتکاری
آرامگاه باباطاهر عریان
باباطاهر از شاعران و عارفان بزرگ قرن چهارم هجری قمری است. وی در سال 326 هجری قمری به دنیا آمد و در 85 سالگی دار فانی را وداع گفت. ترانهها یا دو بیتیهای او به "فهلویات" معروف است.
آرامگاه وی بین سالهای 1346 تا 1349 هجری شمسی به همت انجمن آثار ملی ایران توسط مهندس محسن فروغی بهجای بنای قدیمیتر که مربوط به اوایل دورهی پهلوی اول بود ساخته شد.
برج آرامگاه بر فراز مزار این شاعر بزرگ بر قاعدهی هشت ضلعی و بر روی ستونهای هشتگانه تماماً از سنگهای حجاری شده گرانیتی (خارا) ساخته شده و قسمت اصلی به ابعاد 10 × 10 متر دارای مدخلهای ورودی و منافذ نور است.
همچنین محوطهی داخلی به طرز زیبایی کاشیکاری شده و 24 دوبیتی از سرودههای باباطاهر بر روی 24 قطعه سنگ مرمر زینتبخش این فضا است. در جوار آرامگاه باباطاهر برخی از بزرگان و ادیبان این خطه آرمیدهاند:
- محمد بن عبدالعزیز از ادبای قرن سوم هجری قمری
- ابوالفتح اسعد از فقهای قرن ششم هجری قمری
- حاجی میرزا علینقی کوثر از دانشمندان قرن سیزدهم هجری قمری
- مفتون همدانی از شاعران بنام معاصر
- حکیم صفاءالحق همدانی از حکما و دانشمندان برجستهی معاصر
آرامگاه باباطاهر به شماره 1780 در سال 1376 شمسی به ثبت فهرست آثار ملی ایران رسیده است.
یکی از ۲۴ دوبیتی سرودهشدهی باباطاهر در بحر هزج مسدس محذوف لری، کندهکاری شده بر دیوارهی آرامگاه آن بزرگوار:
چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی /// که یک سر مهربونی دردسر بی
اگر مجنون دل شوریدهیی داشت /// دل لیلی از او شوریدهتر بی
مو که سر در بیابونوم شو و روز /// سرشک از دیده بارونم شو و روز
نه تب دارم نه جایم میکند درد /// همیدونم که نالونم شو و روز
