گیلانَ خرّم زاکان ایتا ایمیل اوسی کودید و مرا یاد باوردید کی اَ دوشنبهیا هر سالَ مانستن، ماری زوان روز نام بنهاید. من ازشان خیلی تشکور کونم و اَشان واده گیفتنَ لبیک گــَم و ایتا پست به می عزیز ماری زوان یعنی گیلکی نیویسم. البته اَنَم بَگَم کی ایپچه زوتر نیویشتندرم و شایدم پیشالو شوئوندرم!
هرچند خودتان دانید کی گیلکی نیویشتن و گپ زئهن خیلی زماته که از خو او حالت اصیل و مرغوب خارج ببوسته و کلی فارسی مره قاطی ببوسته در نتیجه ا گیلکی کی امان امروز گپ زنیم، او گیلکی نیه که امی پر و ماران گپ زئهیید. هتویم دانید کی گیلکی نیویشتن کامپیوتر مره خیلی سخته چره کی شومان نتانید شیمی آوایان و حروف خاص گیلکی زوان درباورید. با اَ اوصاف، خیلی پراَ گیفتندرم کی شمه ره بگم امرو ایتا خرّم کیتاب خوایم شمه ره موعرفی کودن به زوان شیرین گیلکی و ا بهانهیا دوشنبه روز جهانی ماری زوان می دس فاده.
اَ کتاب ایتا از نویسندهیان می ویلایت، اَمی برار، آقای زهتاب صحبتزاده خو تَکَدوب امره گردآوری بوکوده و من شمهره قول دهم کی انا خواندن اَمره کلی صفا بوکونید و کلّی چیزان یاد بیگیرید.
انا عنوان، "دیدار با تندیس نامداران گیلان" ایسه کی اونی اصلی موضوع، تندیسانی ایسه که رشت میدانان درون و اصلی خیابانان میانی نصب ببوستید و تانید اشانا فاندرید.
ایتا از اََ تندیسان، پهلوان محمود نامجوی شینه که اما گیلانیان خیلی دیر اونه بشناختیم ولی ا حرفان امره بازم اونه گولاز کونیم که اولین وزنهاوسانی مدال ایران ره المپیک درونی باورده.
اویته تندیسم که شهرداری میدان درونی نصب ببوسته، تندیس میرزا کوچی خان شینه که حتماً اونی اسم بیشتاوستید و اونا شناسید. ایتا ایرانی موسلمان سردار کی آزادی خو وطن ره، خو سر فده.
و ایته ده از تندیسانم از دوکتر حیشمت دیم چاکوده ببوسته کی ایتا میدان با هَنام دورون نصب ایسه. دوکتر حیشمتم ایتا از میرزا کوچی خان یاران بو کی اونا آخرین لحظات میان تنها بنه و از ا دونیا با سربلندی بوشو و ایتا از شهدای آزادی نام فیگیفته.
شیون فومنی تندیسم پارک سبزه میدان میان نصب ایسه. شیونی کی ایتا از پیله شاعران معاصر بو و همهی ایران اونی طنز و بامعنی شعران واستی خب شناسیدی.
چهار تا زندهسر مفاخرم ایته مجموعهی مجسمهیان ایسه کی سبزه میدان درونی نصبه و کیوان پورنصری نژاد، ایتا از جاغالان پورتلاش و پورانرژی امی شهر و استان کی تانم بگم بهترین موجسمهچاکونه رشت و گیلان درون، از پروفسور فضل الله رضا، پروفسور مجید سمیعی، پروفسور حسن اکبرزاده و خودابیامورز پروفسور محمود بهزاد چاکوده. ا پیله مردان کی هسا خودایا شوکر زنده ایسید، اَشانَ تندیس، "زنده سر مفاخر" اسم امره چاکوده و نصب ببوسته ولی حیف کی ایپچه دیراَ بوسته و پرفسور بهزاد از اَشانَ جمع بوشو هرچند انی تندیس هنو پارک درونی نهه و او دانشمند یاد امره زنده کونه.
ا کتاب درونی، شوما تانید هرچی اطلاعات درمورد ا هفت نفر خوایید، پیدا بوکونید و شیمی دانستهیانا اضافا کونید کی من شدیداً شمهره پیشنهاد دم بیشید انا فیگیرید و حتی اگرم گیلانی نیید، در مورد انسانایی اطلاعات فاگیرید کی دونیا اشانا گولاز کونه. مثلاً حتما دانید کی پروفسور رضا ایتا از "MIT" دانشگاه اوستادانه و اویا کولی خارجی دانشجویانا درس دهه. یا پروفسور بهزاد کی رشت شین بو و خودا اونا بیامورزه، "تازه زیستشناسی علم پـــِــر ایران ره" نام دشتی و اما اونی گولاز کودیم.
ناجه دارم کی اَ کتاب خواندن امره کی "انتشارات کتیبه گیل" اونا مونتشر بوکوده، لذت بابرید و شمه ره موفید ببه!
ماری زوان، امی چوم مانه. اونا طوری بَداریم کی همیشه بتانیم همهجایا فاندریم...