اگر گفتمانها و ارایه‌ی دیدگاهها انجام نگیرد، هیچگاه پیشرفت و بالندگی را نخواهیم دید و از همین روی است که ارزش خرده‌گیری (انتقاد) نمایان می‌گردد.

"بلاگفا" به فرنام کارفرمایی که ما از آن بهره می‌گیریم، خود را در جایگاه یک زاور (سرویس‌دهنده)‌ پرتوان و پربها شناسانده و کاربران بسیاری به سوی خود کشانده است، لیک خالی از ایرادها و ندانستنی‌ها نیست مگر آنکه دلسوزان، پیشنهاد دهند و نه از روی همیستاری، که از سر دلسوزی، کمبودهای آن را یادآور شوند.

در این یادداشت، به 10 کمبود و خرده‌ی بلاگفا می‌نمارم (اشاره می‌کنم)، باشد که سرپرست گرامی، "علیرضا شیرازی"، بخواند و برای بازسازی آنها، تلاش بگمارد.

1-   آیا به یاد دارید که پس از یادداشت کردن یک نبشته‌ی کامل در بخش "ارسال پست"، از روی نادانستگی و ناخواسته، بر روی سرسخن یا پیوند دیگری (برای نمونه بر روی پیوند "ویرایش قالب") تقه زده‌اید (کلیک کردن) و بدون دریافت داشتن هیچ هشداری و پیامی، نبشته‌ی شما همگی پاک شده و زخمه دیده است؟ اینچنین ایرادی در کارفرمایی به مانند "بلاگر" دیده نمی‌شود. هرگاه پس از به پایان بردن نبشته، ناخواسته پیوند دیگری را برگزینید، با گسیل داشتن جعبه‌ی پیامی از کاربر خواسته می‌شود تا گزینه‌ی درست را برگزیند. برای نمونه "آیا می‌خواهید نوشته را ذخیره کنید؟" این کاستی در مانده‌ی دیمه‌ها نیز برقرار است. پس از ویرایش "قالب" یا پس از ایجاد دگرگونی در "تنظیمات وبلاگ" نیز اگر ناخواسته صفحه را ببندید، همه‌ی تلاش شما به هدر می‌رود.

2-   همگی کاربران بلاگفا، این آروین هنبازیده (تجربه‌ی مشترک) را دارند که در هر بار ورود به تارنما، ناچارند شناسه و گذرواژه‌ی خود را از نو وارد کنند تا گواهی ورود به بخش سرپرستی تارنما (مدیریت وبلاگ) خود را بیابند. آیا بهتر نیست همانند همه‌ی سایتهای پرآوازه و سرشناس، به سادگی گزینه‌یی افزون گردد تا کاربران با برگزیدن آن، بتوانند پس از ورود به تارنما، بدون دردسر وارد کردن دوباره‌ی داشته‌های خود، به بخش فرنشینی تارنما بروند؟

3-   از "پارسی بلاگ" گرفته تا "وردپرس" در توانایی‌های همه‌ی کارفرمایان تارنگاشته، (سرویس دهندگان وبلاگ)، این شایش (امکان) پدیده آمده که کاربران برگی جدید بگشایند و در آن شناسنامه‌ی پاتخشیک (پروفایل شخصی) از آن خود بسازند. به اینگونه دیمه‌ها در گویش روا، "صفحه‌ی آشنایی" یا "درباره‌ی ما" گویند. این در سانی است که "بلاگفا" تنها شدنی می‌سازد تا شما داده‌های خود را در جعبه‌ی گوشه‌ی تارنما بیفزایید و نمی‌توانید دیمه‌یی با سرسخن "About us" برای خود بسازید.

4-   نوشته‌هایی که گم می‌شوند! گمان کنید که تارنگاری دارید با بیش از 2000 گسیخته (پست) و کاربری دلبسته و دوستدار نیز یافت می‌شود که سر آن دارد تا همه‌ی این گسیخته‌ها را بخواند. در دیمه‌ی نخست تارنگار شما، بیشینه چند گسیخته گنجایش دارد؟ اگر شما همه‌ی این گسیخته‌ها را در دوره‌یی دوماهه فرستاده باشید چه طور؟ آیا این شایش هست که کاربر، از راه "آرشیو زمانی" به نوشته‌های شما دسترسی داشته باشد؟ آیا بهتر نیست امکانی افزون گردد تا همانند MT و Wordpress و Blogger و مانده‌ی زاورها، نوشته‌های افزون، به دیمه‌های بعد، ترابرد (انتقال) یابند و با سرسخنهایی همانند older posts یا "مطالب قبلی"، به نوشته‌هایی که بر اثر کمبود فضا در برگهای گوناگون، گم می‌شوند، پیوند دهند؟

5-   جستار نوشته‌ها تنها یکی است! آیا پیش نیامده که یادداشتی بفرستید که هم ادبی باشد، هم فرهنگی باشد، هم طنز باشد و هم گرایش سیاسی داشته باشد؟ در این سان، شما باید از بین همه‌ی جستارها یا "موضوعات مطالب" تنها یکی را برگزینید. سرپرست محترم، می‌دانند که گزینه assign multiple categories در بیشینه‌ی کارفرمایان هست اما شما تنها این شایش را دارید که برای هر نوشته‌ی خود، یک جستار (موضوع) برگزینید...

کاستی‌های "بلاگفا" که ما نیز برای آن در جایگاه کارفرمای پارسی ارزش فراوان می‌نهیم، همینجا به پایان نمی‌رسند اما بهتر نیست تا با زدودن همین ایرادهای بنیادی، دست کم چهره‌ی این تارنمای ارجمند را بهبود دهیم تا دیگران به خود دلیری ندهند که فریاد کنند: "کالا و دسترنج ایرانی در هم سنجی با ساخته‌های بیگانگان، ارزشی ندارد"...؟