| تبليغات | X |
اعتماد - ترجمه: سید ایمان ضیابری: ما هم اکنون به جايي رسيده ايم که بدون حل کردن برخي از پرسش ها و مسائل فيزيک، نمي توانيم در مورد حقايق و پديده هاي به راستي جالب و شگفت انگيز ديگر فيزيکي، اطلاعات بيشتري کسب کنيم. براي درک مفاهيمي مثل خاستگاه جهان، سرنوشت نهايي سياهچاله ها يا امکان سفر در زمان، لازم است که بدانيم کارکرد جهان چگونه است.
هم اکنون يک ايده خوب در مورد واحد هاي احتمالي سازنده ماده در ذهن داريم. علم فيزيک در قرن بيستم بر پايه دو انقلاب مکانيک کوانتومي (تئوري ماهيت جسم) و نظريه معروف اينشتين در مورد فضا، زمان و گرانش (معروف به نسبيت) بنا شده است. اما وقتي به دو تعريف نهايي از واقعيت دست پيدا مي کنيم، ولي تنها يک واقعيت را مي بينيم، راضي کننده نيست. تلاش براي يگانه سازي اين دو نظريه، موانع فني و مفهومي دشواري را بر سر راه بهترين نظريه پردازان فيزيک در طول دهه هاي گذشته قرار داده و آنان را به چالش کشيده است. براي مثال از آنجايي که گرانش، خود را به شکل عامل ايجاد واپيچش در فضاي چهاربعدي زمان-مکان نشان مي دهند، به کارگيري نظريه کوانتومي در مورد گرانش مشکل ساز مي شود. از يک جهت، اين موضوع به معناي آن است که به کار گيري اصل عدم قطعيت هايزنبرگ در مورد فرضيه هاي موجود در مورد فضا- زمان مشکل ساز خواهد بود. اما ممکن است اين ترديدها، يک معناي ديگر هم داشته باشد که به معناي وجود يک مشکل در رويکرد ما نسبت به قضيه است. شايد ما نبايد مفهوم گرانش را به تنهايي بررسي کنيم. بيشتر تلاش ها براي يگانه سازي نظريه هاي موجود، به تلفيق گرانش با نيروهاي ديگر و همچنين ديگر ذره هاي ريز اتمي و ايجاد يک ساختار نظري مربوط مي شود. اين ايده يي است که برخي از فيزيکدان ها آن را «نظريه همه چيز» مي خوانند.
نظريه جديدي که در حال حاضر مطرح مي شود، نظريه «ابر تار» است. اين نظريه ذره هاي کوچک شبه نقطه يي را بررسي مي کند. ديدگاه ديگري که وجود دارد و به تئوري «ام» (M) مشهور است، هنوز کمي پيچيده تر و مبهم تر به نظر مي رسد. اين نظريه رويه يي را در نظر مي گيرد که در ابعاد وسيع تر فضا حرکت مي کند. اما مرحله و روند پيشرفت در اين نظريه را در بهترين حالت، هنگامي مي توان بهتر دريافت که بدانيم که هيچ کس به درستي نمي داند وجود حرف «M» در نظريه « ام»، دقيقاً به چه معنا است و چه واژه يي را تداعي مي کند. هنوز راه درازي در پيش است...
