| تبليغات | X |
سرمایه - سید ایمان ضیابری: بهار، عيد، تعطيلات، استراحت... تابستان، ترافيك، دود، بوق، گرما... پاييز، زرد و نارنجي، دلواپسي، اضطراب، بيحوصلگي... زمستان، برف، يخبندان، سرما... اگر دانشآموز هستيد يا دانشجو و در هر مقطع تحصيلي مشغول يادگيري و آموختنيد، با اين مفاهيم چندان بيگانه نيستيد. درس خواندن و رفتن به محيطهاي فيزيكي آموزشي در شهرهاي كوچك يا بزرگ، دردسرهاي خاص خودش را دارد. شايد يكي از آرزوهاي قديمي و هميشگي دانشآموزان و دانشجويان اين بوده كه بتوانند در خانه بنشينند و همزمان با نوشيدن يك ليوان چاي داغ يا نگاه كردن به برنامههاي تلويزيوني، درس بخوانند، از وجود معلم استفاده كنند، سوال بپرسند، جواب بگيرند، تمرين حل كنند و كمتر به خودشان زحمت بدهند.
محدوديتهاي خاص موجود در فضاهاي آموزشي كه آزادي عمل را از دانشآموز و دانشجو ميگيرد و او را وادار ميكند تا تحت ضوابط و شرايط خاص زماني، مكاني و مقرراتي بر سر كلاسهاي درس حاضر شود و دردسر مشكلات و اتفاقات احتمالي مانند بيماري، برنامههاي پيشبيني نشده، غيبت استاد، حوادث غيرمترقبه و حتي نوسان و عدم تعادل در وضعيت روحي، رواني و آمادگي جسماني را به جان بخرد و به لحاظ آماري و راندمان كاري نيز اين تنها حضور فيزيكي اوست كه برطرفكنندهء نيازهاست. در واقع كمتر كسي از اين بعد به قضيه نگاه ميكند كه آيا پشتسر گذاشتن بعد مسافت براي حضور بر سر كلاسها و همينطور تغييرات خاص در آمادگي روحي و جسمي كه عوامل تعيينكننده در ايجاد بازدهي و يادگيري درسي هستند، بايد براي آموزش در مقاطع مختلف تحصيلي لحاظ شود يا نه. با اين حال، آرزوي قديمي بسياري از شاگردتنبلها و حتي دانشآموزان و دانشجويان پرتلاش و فعال، مدتهاست كه برآورده شده و امروزه ديگر مفهومي به نام آموزش الكترونيكي يا E-learning است كه در جهان آموزش پايه و عالي، حكمراني ميكند...
