| تبليغات | X |
هموطن سلام - سيد ايمان ضيابري- مطمئنا بسياري از افراد خانواده و بزرگان فاميل و حتي بسياري از رسانههاي جمعي، براي دلداري دادن برخي از ما و بسياري از موارد، يافتن سوژههايي جهت تامين موضوعات بحث و بررسي، اين جمله را كه همه راهها به دانشگاه ختم نمى شوند، گفتهاند و در مورد آن، به كرات سخن گفتهاند و نظر دادهاند.
بسياري مواقع وقتي كارنامه را گرفتيم و متوجه شديم كه اجازه انتخاب رشته نداريم، بسياري از ما، سر روي ديوار گذاشتيم و گريستيم، بسياري ديگر، مشت كوبيديم و لعنت فرستاديم بر بخت بدمان كه هيچگاه روي نمىآورد به سويي كه بايد و بسياري ديگر نيز، زندگي را خاتمه يافته پنداشتيم، افسردگي گرفتيم، سختيهاي روحي خواسته و ناخواسته كشيديم و در عنفوان اندوه و ناراحتي كه زندگي براي بسياري از ما، تيره و تار مىنموده، تصميمهايي گرفتيم كه شايد حتي چند ساعت بعد، به آن خنديديم.
هرچند كه خانوادهها، همواره نقش اصلي را در ياري دادن فرزندانشان براي گذار از بحرانهاي روحي، پس از شكست در ماراتن نفسگير كنكور بازي مىكنند و عدم موفقيت در كنكور و راه نيافتن به دانشگاه، براي بسياري از جوانان نااميد ايراني، به منزلهي پايان خط است، اما واقعا بايد در نظر گرفت كه همهي راههاي موفقيت يك جوان، به دانشگاه ختم نمىشود.
