دوستان روزنامهنگار و فعالان مسايل زنان اينروزها سخت مشغول فعال كردن كمپين خود براي حمايت از حق موسوم به "حق ورود زنان به ورزشگاههاي فوتبال" هستند و به فدراسيون بينالمللي فوتبال و همينطور كنفدراسيون فوتبال آسيا نامه نوشتهاند و بيش از ۱۲۰ هزار امضا جمعآوري كردهاند.
آنها در بخشهايي از نامهي خود آوردهاند كه فوتبال يك ورزش همگاني است و به صورت مشترك هم متعلق به آقايان و هم بانوان است در نتيجه محدود كردن حضور خانمها در ورزشگاه به بهانههاي نبود امنيت و از اين دست، توجيهپذير نيست و اگر دليل حضور نيافتن خانمها در ورزشگاه، نبود امنيت است، مسوولان بايد فكري كنند و امنيت را برقرار سازند.
اين همه تلاش براي به دست آوردن آنچه حق مسلم زنان ناميده ميشود، قابل ستايش و محترم است. اما انگار فعالهاي اين زمينه، نكتهيي را از ياد بردهاند و كلا صورت مساله در ذهنشان ناديده گرفته شده است. من با ارسال نامهيي به اعضاي اين كمپين نكتهيي را ياداوري كردم و خيليها هم پاسخهاي مايوسانهيي دادند و گفتند كه دست از كارشان ميكشند چون قضيه را به طور كلي فراموش كرده بودند و در نتيجه آنها هم ترجيح ميدهند وقتشان را صرف نكنند
اما صورت مساله: چند ماه پيش بود كه رييس جمهوري، به معاون خود و رييس سازمان تربيت بدني پيام داد كه حضور خانمها در ورزشگاهها آزاد است و ميتوانند بازيهاي تيم ملي فوتبال و بازيهاي مهم باشگاهي را از نزديك ببينند و جايز است بهترين و مرغوبترين جايگاههاي هر ورزشگاه به آنان اختصاص داده شود. قضيه گذشت تا اينكه بين مراجع و علما اختلاف ايجاد شد و رهبر انقلاب دستور داد كه چون از ديد مراجع تقليد، حضور بانوان در ورزشگاه به لحاظ شرعي مشكل دارد، بهتر است اين حكم منتفي شود.
هرچند قبل از دستور دكتر احمدينژاد در دولت سيد محمد خاتمي به صورت غيررسمي بانوان به شكل آزمايشي در برخي بازيها حضور پيدا ميكردند، اما رسمي و علني شدن طرح مطلب در مجامع مختلف كشور، باعث شد تا يادمان بيايد اين اتفاق حداقل در ۱۰ سال آينده ممكن نخواهد بود آن هم نه به دليل نبود امنيت كه به دليل اشكال شرعي وارد بر قضيه...
متن نامه:
رياست فدراسيون جهاني فوتبالرياست محترم كنفدراسيون فوتبال آسياما ؛ اعضاي كمپين دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها ، در راستاي مبارزه با تبعيض جنسيتي در فوتبال ايران، اين نامه را به پيوست بيش از صد هزار امضاي پتيشن :براي شما ارسال مي كنيم.همانگونه كه مي دانيد زنان ايراني طرفدار فوتبال، اجازه ورود به استاديومهاي ورزشي براي تماشاي فوتبال را ندارند.ما در طول دو سال گذشته تلاش كرده ايم، مسئولان ورزش ايران را متقاعد كنيم تا حقوق شهروندي ما را در مورد حق تماشاي مسابقات فوتبال در استاديومها از ما سلب نكنند ؛اما در مقابل، نه تنها از سوي مسئولان شرايط براي اين امر مهيا نشده، بلكه شاهد برخورد فيزيكي و ضبط دوربين ها و وسائل شخصي مان بودهايم و تعدادي از اعضاء گروه به خاطر مطالبه حق مدني خود بازداشت شده و مورد ضرب و شتم قرار گرفتهاند.بهانه آنها براي اين تبعيض جنسيتي، نبود امنيت در محيطهاي ورزشي براي زنان است، در حاليكه اين عذر ، تنها براي زنان ايراني است و زنان غير ايراني مي توانند آزادانه وارد استاديومها شوند ،بازيها را تماشا كنند و تيم ملي خود را تشويق نمايند.ما معتقديم تبعيض جنسيتي براي طرفداران فوتبال به هيچ وجه قابل توجيه نيست و اگر مسئله، فقدان امنيت براي زنان است، انتظار ما اين است كه مسئولان فوتبال ايران، هماهنگيهاي لازم را براي تامين امنيت زنان انجام دهند.با توجه به موارد مذكور،از شما مي خواهيم به اين مسئله توجه ويژه مبذول فرمائيد و از اختيارات خود براي پايان دادن به اين تبعيض جنسيتي عليه زنان طرفدار فوتبال، استفاده كنيد.در پايان از توجه و تلاش شما سپاسگذاريم.گروه هماهنگ كنندهكمپين دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها