اعتماد - سید ایمان ضیابری:‌ سيستم موقعيت يابي گاليله يي يکي از زيرشاخه هاي سيستم ماهواره يي موقعيت يابي بين المللي به شمار مي رود و برنامه ريزي، اجرا و ساخت آن توسط اتحاديه اروپا انجام شده است. آژانس فضايي اروپا و اپراتور امريکايي سيستم موقعيت يابي GPS در طراحي و ساخت اين سيستم شرکت داشتند و گفته مي شود که جانشين اروپايي سيستم معروف GPS که به افتخار دانشمند نامدار ايتاليايي، «گاليلو گاليله يي» ملقب به گاليله نامگذاري شده نيز همين سيستم باشد.
گام نخست از پروژه گاليله با توافق اتحاديه اروپا و آژانس فضايي اروپا در 26 مه ماه سال 2003 برداشته و مقرر شد از اين سيستم براي موقعيت يابي شهري در فضاهاي مسکوني استفاده شود. بر خلاف GPS امريکايي که دولت امريکا با پشتيباني ارتش، آن را براي مقاصد نظامي به کار مي گيرد تا در موقعيت يابي مواضع نظامي و پايگاه هاي اتمي يا موشکي ساير کشورها استفاده کند، GPS گاليله يي کاملاً در خدمت اهداف صلح جويانه قرار گرفته است.
اين پروژه بالغ بر يک ميليارد يورو هزينه در برداشته و تصميم بر آن است که براي توسعه روزافزون آن در جهت تصويربرداري دقيق تر از عوارض شهري و مسکوني، تا پايان سال 2010 با همکاري آژانس فضايي اروپا حدود 30 ماهواره ديگر به مدار زمين فرستاده شود.
از مهم ترين مشخصات فني اين پروژه مي توان به 30 فضاپيمايي اشاره کرد که برنامه ريزي شده تا در پايان سال 2010 همگي در جو زمين قرار بگيرند، همين طور اين فضاپيماها 23 هزار کيلومتري در مدار زمين دور خواهند زد و نيز حداکثر مدت زمان فعاليت هر کدام از اين ماهواره ها 12 سال است. ضمن اينکه هر کدام از آنها 670 کيلوگرم وزن خواهند داشت و 4 مترمربع حداکثر حجم هر کدام شان است.
در سال 2003، چين نيز به پروژه گاليله پيوست. سرمايه گذاري چين در اين برنامه 230 ميليون يورو است ضمن اينکه اوکراين هم در سال 2005 با مبلغ قراردادي که فقط اتحاديه اروپا مفاد آن را مي داند، با هدف حمايت از سيستم موقعيت يابي جهاني گاليله، وارد گروه حاميان شد. جالب اينجاست که مراکش و عربستان سعودي نيز با سرمايه گذاري در اين طرح به دنبال سودهاي اقتصادي کلاني هستند که از محل عرضه آن در بازارهاي جهاني به دست خواهد آمد.

ادامه را اینجا بخوانید

سید ایمان ضیابری - اعتماد: از تايپ کردن خسته شده ايد؟ نمي توانيد مدت زمان زيادي را به نوشتن و دوباره تايپ کردن يک متن طولاني دانشگاهي يا گزارش خبري تان اختصاص دهيد؟ مي خواهيد صفحات يک کتاب را اسکن کنيد تا بتوانيد قسمت هاي مورد نيازش را حذف و برخي قسمت هاي ديگر را براي ويرايش و تغيير انتخاب کنيد اما وقت نداريد؟ نامه يي طولاني نوشته ايد اما آنقدر بدخط است که فقط خودتان مي توانيد بخوانيدش و مجبوريد دوباره تايپ کنيد؟ پيشنهاد ما اين است که از فناوري نوين و جالب OCR استفاده کنيد. فناوري تشخيص يا ادراک نوري حروف که از آن به عنوان Optical Character Recognition يا اختصاراً OCR نام مي برند، يکي از انواع نرم افزارهاي کامپيوتري است که براي ترجمه تصاوير حاوي دست نوشته ها يا تايپ نوشته هاي غالباً ثبت شده توسط اسکنر به متن و حروف قابل درک و فهم براي کامپيوتر استفاده مي شود.

اين فناوري از تشخيص قالب و الگو، هوش مصنوعي و چشم ماشيني استفاده مي کند تا متن هايي که به صورت پرينت شده يا دست نوشته بر روي کاغذهاي معمولي در اختيار داريم را به متن هاي قابل ويرايش توسط نرم افزارهاي اديتور متن با کامپيوتر بدل کنند. معمولاً از OCR در زمان هايي استفاده مي شود که فرصت زيادي براي تايپ کردن متون وجود ندارد و شما مي خواهيد به سرعت متني را که به شکل دست نوشته با قلم يا خودکارهاي معمولي روي کاغذ نوشته ايد، اسکن کنيد تا بتوانيد آن را به شکل هاي مختلف، ويرايش متني کنيد.
يکي ديگر از کاربردهاي فناوري تشخيص بصري حروف در زماني است که شما مي خواهيد متن مقالات، کتاب ها يا نوشته هاي از قبل پرينت شده يي را اسکن و مجدداً ويرايش و ارسال کنيد که حجم زيادي دارند و ذخيره سازي آنها در قالب فايل هاي تصويري مثل JPEG يا GIF امکان پذير نيست. نرم افزارهاي جديد OCR که غالباً از آنها در گوشي هاي تلفن همراه يا کامپيوترهاي قابل حمل مجهز به صفحه هاي لمسي و Padهاي نوشتار با قلم نوري استفاده مي شود، امکاني براي تمرين کردن دارند به اين معني که هر کاربر جديد، در مدت زماني خاص متوني مشخص شده را با دست خط خود مي نويسد و از طريق اسکنر يا Touch Pad به نرم افزار ارسال مي کند تا سنسورهاي مصنوعي و نرم افزاري بصري، با اين دست خط آشنا شوند و بتوانند همواره آن را درک کنند.

ادامه را اینجا بخوانید

شرق - سید ایمان ضیابری: کامپيوترهاي پوشيدني، انواعي از رايانه ها هستند که بر بدن انسان پوشيده مي شوند. غالب استفاده اين رايانه ها، براي نمونه سازي و الگوبرداري رفتاري از مغز انسان ها، سيستم هاي نظارت و ديده باني سلامت و مصارف چندرسانه اي است.
ثبات و استحکام، مهم ترين ويژگي و قابليت متمايزکننده کامپيوترهاي پوشيدني است. ارتباط و تعاملي مداوم و پايدار بين کامپيوتر و کاربر وجود دارد. نيازي نيست که شما کامپيوتر را روشن يا خاموش کنيد يا مستقيماً دستوري به آن بدهيد. اين کامپيوترها از ويژگي چندوظيفه اي يا Multitasking برخوردارند و شما بدون اينکه در يک وظيفه خاص دستگاهتان اختلالي ايجاد شود، مي توانيد عملکردي ديگر را برايش تعريف کنيد.
البته اگر تعريف اصلي کامپيوترها به عنوان محاسبه گر رياضي را مورد توجه قرار دهيم، اين تصور در ذهن ما که Wearable Computers لزوماً دستگاه هاي حجيم و عظيم همراه با موشواره، صفحه کليد، مانيتور 17 اينچ و ساير متعلقات يک کامپيوتر شخصي روميزي هستند و به انسان وصل مي شوند، از بين خواهد رفت.
کامپيوترهاي پوشيدني براي کاربردهاي تعريف شده و اهدافي خاص طراحي مي شوند. براي مثال يک تراشه نانوسلولي که براي عکسبرداري و گزارش وضعيت سلول هاي سرطاني يک بيمار مبتلا به سرطان، به زير پوست او فرستاده و تزريق مي شود هم کامپيوتر پوشيدني محسوب مي شود. همينطور يک مچ بند ديجيتالي که وضعيت فشار خون و ضربان نبض شخص خاصي را در هر لحظه به يک سرويس دهنده و پردازشگر مرکزي ارسال مي کند، نوعي ديگر از انواع کامپيوترهاي پوشيدني است.
البته کامپيوترهاي پوشيدني و همراه، مي توانند به تناسب بسيار ساده تر هم باشند. براي مثال يک ساعت مچي يا عينک آفتابي نيز مي تواند کامپيوتر پوشيدني باشد، در اين صورت مي شود نتيجه گرفت که سابقه و تاريخچه کامپيوترهاي همراه به سال هاي 1300 تا 1500 ميلادي برمي گردد، جايي که براي نخستين بار ساعت هاي مچي آنالوگ و عينک هاي آفتابي و طبي اختراع شدند.

متن کامل را اینجا بخوانید