دانشگاه گیلان: پروفسور وی‌ویان کوک استاد زبان‌شناسی دانشگاه نیوکاسل انگلیس و سردبیر مجله‌ی WSR دانشگاه آکسفورد است که یکی از زبان‌شناسان برجسته و مطرح دنیا به شمار می‌رود. وی دهها مقاله و کتاب منتشر کرده که آخرین آنها، کتابی ارزشمند در حوزه‌ی آموزش زبان به دانشجویان غیربومی است و در سال 2008 توسط انتشارات Hodder Educational Publications با عنوان "یادگیری زبان دوم و آموزش زبان" روانه‌ی بازار شده است.

او به دعوت دانشکده‌ی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان به رشت آمد تا در همایش بین‌المللی "آموزش زبان و ادبیات انگلیسی در جامعه‌ی ایران" شرکت کند و به ارایه‌ی مقاله بپردازد. در این همایش  شرکت‌کنندگان دیگری از آمریکا، رومانی، آفریقای جنوبی و مصر هم  حضور داشتند .
گفت‌وگوی یک ساعته‌ی  ایمان ضیابری دانشجوی دوره کارشناسی زبان انگلیسی دانشگاه گیلان  با پروفسور وی‌ویان کوک، استاد زبان‌شناسی دانشکده‌ی فرهنگ و ارتباطات دانشگاه نیوکاسل انگلیس و سردبیر مجله‌ی "WSR" دانشگاه آکسفورد که برای شرکت در همایش بین‌المللی TELLISI به دانشگاه  گیلان در شهر رشت آمده بود، نکات جالبی داشت که  خواندنش برای دانشگاهیان عزیز به ویژه دانشجویان گرامی جالب و مفید خواهد بود ...

ادامه‌ی گفت‌وگو را اینجا بخوانید

Public Broadcasting Service يا PBS يك كمپاني رسانه‌يي غيرانتفاعي در آمريكاست كه 345 ایستگاه فرستنده‌ در سراسر آمريكا دارد و از 30 شبكه‌ي تلويزيوني و راديويي تشكيل شده است.

Media Shift يكي از برنامه‌هاي راديو 1 اين شبكه است كه به موضوعات رسانه‌، روزنامه‌نگاری، وبلاگنویسی و اینترنت می‌پردازد.

خبرنگار لبنانی این شبکه‌ی آمریکایی در آخرین برنامه‌ی Media Shift، گفت‌وگویی با من داشت و در آن راجع به محدودیتهای اعمال شده‌ی یاهو با حذف نام ایران از فهرست کشورهای خود و بازگردانی خفت‌بار آن در پی راه‌اندازی سایت بمب گوگلی سلام یاهو صحبت کرد.

از قرار معلوم، برخی از محدودیتهای مشابه از سوی برج‌عاج نشینهای "مهد دموکراسی" و Beacon of freedom (به قول پرزیدنت بوش!) برای کاربران اینترنت در سوریه هم به وجود آمده و ایالات متحده دارد تلاش "قابل توجه"ی می‌کند تا کاربران اینترنت در "محور شرارت" را حسابی "منزوی" کند.

(در همین زمینه دعوت می‌کنم کامنتهای درج شده در ذیل متن گفت‌وگو توسط کاربران آمریکایی و استرالیایی را بخوانید! آنها خودشان هم فهمیده‌اند که آش پرزیدنت بوش برای قسمت کردن آزادی و دموکراسی، مدتی می‌شود که ته گرفته و بوی سوختش بلند شده!)

با وجود اینکه مثل همیشه، خبرنگار شبکه‌ی آمریکایی، بخش عمده و حیاتی صحبتهای من را سانسور کرد و نگذاشت که حملات اساسی‌ام اثر بگذارد، اما بخشهایی که در مورد پروژه‌ی بمب گوگلی از من و محمد توکلی آنجا نقل قول شد، نسبتاً قابل قبول است.

این گفت‌وگو هم مثل مصاحبه‌های قبل، ایده‌یی به من داد و آن اینکه "آزادی بیان"، کشکی است که آمریکا فقط برای کشورهای آسیایی، عربی و در حال توسعه می‌سابد و برای مردم و رسانه‌های خودش، کاربرد و مصرف زیادی ندارد. شاید از بس آنها با" آزادی" و "دموکراسی" اشباع شده‌اند که ترجیح می‌دهند مثل ما "محور شرارت" باشند تا "مهد دموکراسی"!!! ممکن است هم آنها کشک زیاد دوست نداشته باشند، نمی‌دانم!

PBS Interview with Iranian journalist Kourosh Ziabari and Syrian blogger

بازتاب اين گفت‌وگو در سايت Export Law Blog : Interview with Kourosh Ziabari

در میان رسانه‌ها، سایتها و روزنامه‌های آمریکایی، به ندرت "می‌شود" رسانه‌های مستقل و آزاداندیش را "هم" پیدا کرد که حداقل به صداهای مخالف، اجازه‌ی شنیده شدن می‌دهند. این رویه البته در کانادا بسیار معمول‌تر است چرا که آنها به اندازه‌ی همسایگان جنوبی خودشان درباره‌ی آزادی بیان و اندیشه، مدعی نیستند و عقیده ندارند که بهشت دنیا هستند.

با این اوصاف، عاقلانه‌ترین و موثرترین راه برای اینکه با دشمن مبارزه کنید، این است که از درون خودشان، با کمک ابزارها و سلاحهای خودشان، حیله‌ها و مکایدشان را بی‌اثر بگذارید. و قابل تصور نیست که این جنگ، چه قدر سخت و دشوار خواهد بود وقتی "نرم" و "رسانه‌یی" باشد.

مجله‌ی آنلاین The Moderate Voice همانطور که از نامش برمی‌آید، یک سایت تحلیلی است که غلیرغم وابستگی به آن پیرمرد جنگ‌طلب (سناتور مک‌کین هشتاد و چند ساله)، سعی می‌کند دیدگاههای واقع‌گرایانه‌یی از اوضاع خاورمیانه ارایه دهد و به همین دلیل، نویسندگان زیادی از پاکستان، افغانستان، ترکیه و مصر داشته است.

انتشار نخستین نوشته از یک ایرانی در این سایت که به لطف و یاری خدا، مقاله‌ی من با عنوان "آیا آمریکا واقعاً ایران را منزوی کرده؟" بود، تا همین لحظه که برای شما می‌نویسم، بازتاب جالبی داشته و باعث شده تا بسیاری از خوانندگان مطلب برای اعلام نظرشان برایم ایمیل بفرستند.

در این مقاله، من به چند نکته‌ی مهم اشاره کردم. یکی از آنها یک اشاره‌ی تاریخی بود که البته برای سردبیر سایت هم جالب به نظر می‌رسید:

 داستان حضرت موسی (ع) و فرعون را به یاد بیاورید. حضرت موسی تنها فرزندی بود که با تدبیر پروردگار از دست گماشتگان فرعون نجات پیدا کرد و به کرانه‌ی نیل رسید تا اینکه از سوی "آسیه" پسندیده شد و مورد تفقد و امان قرار گرفت.
همین کودک نجات یافته که در دربار فرعون رشد و نمو یافت بدون اینکه هرگز او را بشناسد، سرانجان به براندازنده‌ی پادشاهی او بدل گشت و شرّ فرعونیان را از زمین کاست.
ایالات متحده 60 سال است که تمام قد در کنار اسراییل ایستاده و حتی منافع خودش را بر منافع صهیونیستی مقدم نمی‌دارد، برای هر هدف نامشروعی از اسراییل به حمایت برخاسته و خواهد خواست. همین اسراییل سرانجام روزی به پایان‌دهنده‌ی عصر طلایی ایالات متحده بدل می‌شود و در یک رویارویی سخت با پدر سیاسی خود، از صحنه‌ی روزگار محو می‌گردد. همانگونه که امام خمینی (ره) پیش‌بینی کرده بود...

ادامه‌ی مقاله‌ی Did the US really isolate Iran را اینجا بخوانید.
این هم یک بیوگرافی کوتاه از نویسنده‌ی مطلب که در سایت "صداهای میانه" قرار گرفته است:

Among many other things, Kourosh Ziabari has appeared on the BBC outlook program and is a member of Stony Brook University Publications editorial board. His writings have been translated into Italian, German , Arabic, Spanish and Bulgarian and have been published on several websites and online magazines.

به لطف پروردگار بی‌همتا، مقاله‌ی انگلیسی که برای معرفی ویژگیهای سینمای معناگرا و اخلاقی ایران نوشته بودم، به عنوان Feature report در مجله‌ی آنلاین Dear Cinema متعلق به کشور هند منتشر شد.

مجله‌ی "سینمای عزیز" یکی از مجلات آنلاین معتبر با موضوع سینمای جهان است که جدیدترین اخبار مربوط به فستیوالها و جشنواره‌های جهانی را منتشر می‌کند و از سینمای کشورهای مختلف، مقالات و تحلیلهای جالب و خواندنی ارایه می‌دهد.

بیشتر نویسندگان این سایت را روزنامه‌نگاران هندی، استرالیایی، کانادایی، انگلیسی و تایوانی تشکیل می‌دهند و غیبت یک نویسنده‌ی ایرانی شدیداً آنجا احساس می‌شد.

در این مقاله، من به آثاری از بهمن قبادی، محسن مخملباف، مجید مجیدی، عباس کیارستمی، ابراهیم حاتمی‌کیا و برخی دیگر از سینماگران جهانی ایران پرداختم و جوایزی که در چند سال اخیر در جشنواره‌های معتبر بین‌المللی به دست آورده‌اند، معرفی کردم. برای خواندن کامل مقاله، لینک زیر را دنبال کنید.

A view from Iran; Kourosh Ziabari explains

روزنامه اعتماد - سید ایمان ضیابری: اين عبارت معروف را که ايرانيان از باهوش ترين ملت هاي جهان هستند، تقريباً همه ما شنيده ايم. براي اثبات اين ادعا هم به منابعي که بهره هوشي مردم دنيا را مقايسه کرده، رجوع مي کنيم و نام ايران را در ميان 10 کشور نخست مي بينيم. با اين حال، سوالي که هميشه برايمان مطرح مي شود، اين است که بازتاب و ظهور اين انديشه هاي نوين و استعدادهاي ناب ايراني را در کجا بايد يافت و چرا به رغم هوش و استعداد بالا، همه اختراعات و نوآوري ها متعلق به کشورهايي مانند ژاپن، امريکا، نروژ، کانادا، سوئد و هند است؟

البته اين پرسش شايد در گذشته مي توانست مطرح باشد، اما جنبش علمي همه جانبه سال هاي اخير که با رسيدن آمار اختراعات سالانه ايران به 10 هزار مورد در اوج خود سير مي کند، معادلات را کمي بر هم زده است.

کافي است کمي روي سايت هاي اينترنتي جست وجو کنيد و از اخبار آخرين اختراعات ايرانيان باخبر شويد. اين اختراعات و نوآوري ها البته جداي فعاليت هاي علمي گسترده يي است که ايرانيان در دانشگاه ها و مراکز علمي خارج از کشور انجام مي دهند و نمونه هاي جديد آن را نيز در پرتاب کاوشگر «فونيکس» از سوي ناسا و بزرگ ترين آزمايش علمي جهان براي شبيه سازي «انفجار بزرگ» تحت عنوان پروژه «سرن» در سوئيس مي توان يافت.

در حال حاضر، انجمن مخترعان ايران که آمار و اطلاعات آخرين و جديدترين مسابقات علمي و جشنواره هاي اختراعات در سراسر دنيا را به مخترعان، پژوهشگران و مبتکران ايراني در سراسر کشور مي رساند و آنها را براي شرکت در مسابقات جهاني آماده مي کند، يکي از فعال ترين انجمن هاي مخترعان در سراسر دنياست که در دو سال گذشته، در صدها نمايشگاه و جشنواره بين المللي به نمايندگي از کشورمان حضور پيدا کرده است.

همچنين در مدت کوتاهي که از آغاز سال 2008 مي گذرد، چندين عنوان مهم و معتبر جهاني توسط مخترعان ايراني در رقابت هاي مختلف کسب شده که بخش عمده آن مرهون تحريم هاي اقتصادي اعمال شده بر کشورمان توسط سازمان هاي جهاني و ممنوعيت ورود کالاهاي صنعتي اساسي بوده و مطمئناً در صورت عدم اعمال اين تحريم ها، هرگز تلاش و حرکتي براي نوآوري و خلاقيت براي رفع محدوديت اعمال شده، انجام نمي شد.

ادامه‌ی مطلب...

برای اینکه آرشیوم کامل باشد و مقالات چاپ‌شده و کارهای نصفه و نیمه‌ی انجام داده را گم نکنم، هر از گاهی در پستهای کوتاه، لینکهایی می‌گذارم که هم اگر شما فرصت کردید سری بزنید و هم من که بعدها پیر شدم، به گذشته نگاهی بیندازم و بدانم که در طول سالیان چه کرده‌ام و چه قدر مفید به فایده بوده‌ام.

البته شاید بهتر بود همه‌ی این مقالات را پشت سر هم در یک صفحه‌ی جداگانه فهرست می‌کردم. اما در حال حاضر احساس می‌کنم این راه بهتر است... اگر نظر یا کامنتی روی مقاله‌ها داشتید، برایم ایمیل کنید.

۱- اسراییل برای حمله به ایران خیلی "کوچک" است (Israel too "tiny" to attack Iran) - سایت خبری Politics in Color - آمریکا

۲- حق ایران برای توسعه‌ی انرژی هسته‌یی (Iran's right to dvelope nuclear energy) - سایت خبری تحلیلی PoliGazette - هلند

۳- چرا اسراییل جرات حمله به ایران را ندارد؟ (Why Israel would not dare attack Iran) - سایت خبری FreezerBox - آمریکا

سايت جوان خاورميانه (Mideast Youth) یک سایت خبری چندملیتی بزرگ و مطرح در منطقه‌ی ماست که از سرمایه‌گذاران، روزنامه‌نگاران و ادیتورهای کشورهای مختلف مانند آمریکا، استرالیا، فلسطین، سوریه، مصر، سودان، ترکیه، آذربایجان، امارات و البته ایران تشکیل شده است.

این سایت، گرایشهای ضد صهیونیستی قابل توجهی دارد و اگر بعضی نویسندگانش اجازه بدهند، استقلال فکری‌اش را به خوبی حفظ خواهد کرد.

کوثر محیب، خبرنگار سودانی این سایت خبری در هفته‌ی گذشته، گفت‌وگویی مفصل با من انجام داد و راجع به موضوعات مختلفی سوال پرسید که افکار عمومی جهان علاقه دارند در مورد آنها بدانند.

به عنوان یک روزنامه‌نگار مستقل، تلاش کردم همه‌ی واقعیتهای موجود را بدون هیچ تحریف و تبدیلی بیان کنم و آنچه که حقیقت ایران است، به دنیا معرفی کنم بدون اینکه تحت تاثیر پروپاگاندای سیاه علیه ایران باشم. پروپاگاندایی که باعث می‌شود اروپایی‌ها فکر کنند در ایران حتی مردم دسترسی به تلفن و خودرو هم ندارند! افشا کردم، گفتم و پرده برداشتم. کاری که در مصاحبه‌های قبلی و فرصتهای دست‌داده‌ی پیشین هم انجام می‌دادم. برای خواندن متن انگلیسی کامل این مصاحبه، می‌توانید به این نشانی بروید، اما خلاصه‌یی از چند نکته‌ی مهم ذکرشده در این گفت‌وگو را در ادامه می‌آورم:

1-   در پاسخ به سوالی راجع به مساله‌ی هسته‌یی ایران، این موضوح را مطرح کردم که 170 کلاهک هسته‌یی اسراییل - که آمارش را CIA هم تایید کرده -، بزرگترین معضل و تهدید برای نسل بشر محسوب می‌شوند، نه برنامه‌ی صلح‌آمیز هسته‌یی ایران که می‌خواهد قطعی‌های پی‌درپی و آزاردهنده‌ی برق را کنترل کند.

2-   اگر فکر می‌کنید حقوق اقلیتهای مذهبی در ایران پایمال می‌شود، کافی است یک مقایسه‌ی ساده بین ایران و کشورهای غربی انجام دهید. آیا این ایتالیا نیست که مسجدها را تخریب می‌کند؟ آیا این آمریکا نیست که مسلمانانش را به جرم تروریست بودن اعدام می‌کند؟ در کدام مجلس اروپایی، حتی یک کرسی نمایندگی برای مسلمانان در نظر گرفته شده؟ آیا اصلاً مسلمانان در این کشورها می‌توانند وارد مجلس شوند؟ آیا این ایران نیست که قانون اساسی‌اش از حقوق سه اقلیت دینی بزرگ نام می‌برد؟ کدام کشور دنیا، امن‌ترین و آزادترین ماوای زرتشتیان عزیز است؟

3-   در بحث رابطه با اسراییل، حتی اگر دولت ایران هم حاضر به این امر شود، مردم ایران نخواهند پذیرفت با خونخوارترین دشمن صلح جهان دوستی کنند. دشمنی ابدی ما با رژیم اسراییل، یک دشمنی ایدئولوژیک نیست. مگر ما با رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی، مشکل مذهبی داشتیم؟ اساس فرهنگ و تمدن مردم ایران بر پایه‌ی صلح و حمایت از حقوق بشر بنا شده. هر رژیمی هم که پایه‌اش بر خونریزی و کشتار جمعی باشد، آبش با مردم ایران توی یک جوی نمی‌رود.

4-   فرهنگ، تمدن و علم در ایران ما، در بالاترین و شکوفاترین سطح خود قرار دارد. ایران، دهمین تولیدکننده‌ی بزرگ خودروی جهان و بالاتر از کشورهایی همچون ایتالیا، سوییس و نروژ است. سومین تولیدکننده‌ی نفت دنیا، نوزدهمین صادرکننده‌ی برق دنیا و هجدهمین کشور وسیع دنیاست. مردم ایران را با فرهنگ، تمدن، علم و ورزش‌اش بشناسید نه با هوچی‌گریهای اوباش رسانه‌یی که از بد حادثه، تریبون و ستون و روزنامه به دستشان افتاده است و نمی‌دانند کدامیک از دروغ هایشان را چاپ کنند... 

پی‌نوشت: من نتوانستم جلوی نوشته شدن مقدمه‌ی شک‌برانگیز و double standard کوثر محیب را بگیرم که در آن مخالفت نسبی‌اش را با نظرات من اعلام کرد. با این حال، مهم پاسخهایی است که من به سوالات دادم. از دریافت نظرات و ایده‌های شما خوشحال می‌شوم.

اعتماد - سید ایمان ضیابری: نانوتکنولوژي شاخه يي نوظهور از علوم کاربردي است و با مواد، ابزارها و توليداتي در مقياس نانومتر سر و کار دارد. هر نانومتر معادل يک ميلياردم متر يا يک هزارم ميکرومتر است و شايد تا پيش از اواخر دهه 50 قرن بيستم ميلادي، هيچ دانشمندي به کار کردن در اين بعد و اندازه حتي فکر هم نمي کرد.

عبارت نانوتکنولوژي براي نخستين بار در يک سخنراني علمي توسط پروفسور «ريچارد فاينمن» در سال 1959 به عنوان راه حلي براي تسهيل فرآيند اعمال تغيير بر روي ماهيت و ساختار اتم ها و مولکول ها مطرح شد.

جامعه فيزيک امريکا در 29 دسامبر سال 59 ميلادي ميزبان اين سخنراني بزرگ بود و براي نخستين بار مفهومي بنيادي را به جهان معرفي کرد که چند دهه بعد، يک انقلاب علمي بي نظير را به وجود آورد. دانشگاه علوم توکيو در سال 1974 در پي ايجاد اين جرقه از امريکا، تلاش براي کندوکاو در اين عرصه را آغاز کرد و توسط پروفسور «نوريو تانيگوچي» تعريفي ژاپني از نانوتکنولوژي ارائه داد و ادعا کرد فناوري نانو در پردازش، جداسازي، تقويت يا دگرديسي ماهيت فيزيکي و شيميايي اتم ها قابل استفاده است. اين علم نوپا، کمتر از 20 سال پيش به ايران آمد و در ابتدا بسيار ناشناخته و غريب بود. شنيدن نام «نانو» تنها مي توانست دانشجويان يا مهندسان را به ياد مقياس شمارش اعداد ريز و اعشاري در محاسبات رياضي بيندازد و هرگز کسي به اين موضوع نمي انديشيد که روزي ممکن است اين تکنولوژي در طراحي لباس، توليد گونه هاي جديد گياهي و ميوه ها يا حتي شبيه سازي موجودات زنده کاربرد پيدا کند.

براساس داده هاي آماري مجلات نمايه شده در فهرست موسسه ISI، ايران تا پايان سال 1370 خورشيدي از لحاظ توليد علم و فناوري در زمينه نانوتکنولوژي، يکي از ضعيف ترين کشورهاي دنيا بود و با توجه به نداشتن سابقه قبلي در اين زمينه، رتبه 150 را در اختيار داشت.

اين رتبه در طول 10 سال، يک جهش صد پله يي را تجربه کرد و با رسيدن آمار مقالات نانوتکنولوژي ايران به 11 هزار که بخشي از آنها در مجلات خارجي به زبان هاي انگليسي، فرانسوي، آلماني و عربي چاپ شدند، ايران در سال 80 خورشيدي به رتبه پنجاهم جهان رسيد و در منطقه خاورميانه نيز چهارم شد.

در پاييز 1382 و در پي تشکيل ستاد ويژه فناوري نانو زير نظر نهاد رياست جمهوري، حرکت براي يک جهش عمده نانوتکنولوژي در ايران آغاز شد و سرانجام در سال 2007 ميلادي بر اساس آخرين آمار کميته اطلاع رساني و تحقيقات ISI خبر رسيد ايران به بيست و ششمين توليدکننده علم نانوتکنولوژي در دنيا تبديل شده است.

براساس اين رتبه بندي، ايالات متحده، چين، ژاپن و آلمان به قطب هاي توليد علم نانو تبديل شدند و ايران با قرار گرفتن در رتبه بيست و ششم جهان، کشورهايي همچون فنلاند، جمهوري چک، ايرلند و دانمارک را پشت سر گذاشت و در ميان 150 کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامي رتبه نخست را کسب کرد که مهم ترين اين کشورها ترکيه، مالزي و مصر هستند.

با اين حال برخي از ابتکارات و تحقيقات پژوهشگران ايراني در ماه هاي اخير، بازتاب هايي جهاني پيدا کردند و به عنوان نخستين ابتکارات نانوتکنولوژي در نوع خود معرفي شدند.

از جمله اين ابتکارات، ساخت نانوبلور YBCO بود که در صنايع الکترونيک و ساخت ابررساناها کاربرد دارد و يک گام ارزشمند براي توسعه فناوري نانو در کشورمان بود.

کاهش دادن ميزان مواد سمي موجود در نانوخاک ها نيز از جمله ديگر دستاوردهاي علمي پژوهشگران ايراني بود که امروزه استفاده از اين محصول نوبنياد ساخت داروهاي شيميايي را ممکن مي سازد. نانوخاک ها در صنايع بسياري کاربرد دارند که پليمرسازي و داروسازي از جمله آنهاست.

اما يکي از جالب ترين دستاوردهاي پژوهشگران دانشگاهي کشورمان، ايجاد امکان تشخيص زودهنگام بيماري آلزايمر به کمک فناوري نانو است.

آلزايمر که يک بيماري آزاردهنده مغزي است و شيوع آن در دهه هاي اخير نيز گسترش فراواني يافته است، با از دست رفتن حافظه کوتاه مدت شروع مي شود و کاهش يافتن سرعت عملکرد افراد، از بين رفتن قدرت حفظ اطلاعات، افسردگي و بيماري هاي روحي و در بسياري از موارد مرگ در ميانسالي را به همراه دارد.

براساس آخرين تحقيقات پژوهشگران ايراني که نتايج آن در مجله Journal of Alzheimer,s Disease نيز به چاپ رسيده، از تست هاي بيومارکر و نانوسنسورهاي تشديد سطح پلاسمون (LSPR) به عنوان دو روش براي تجزيه و تحليل مايع اسپينال مغزي (CSF) در بيومارکرهاي آلزايمر نام برده شده است که هرچند امکان درمان آلزايمر را به وجود نمي آورند، اما يک شناساگر نانوهوشمند در اختيار پزشک و محقق قرار مي دهند تا از اين طريق درصد امکان ابتلا به فراموشي يا آلزايمر را تشخيص دهند.

توليد رگ مصنوعي نانوساختار توسط يکي ديگر از مراکز تحقيقاتي بن ياخته ها در ايران نيز از جمله جديدترين و جالب ترين دستاوردهاي دانشمندان ايراني در ماه هاي اخير بود که بر اساس آن، امکان پيوند زدن رگ هاي مصنوعي به بافت هاي آسيب ديده بدن موجودات زنده فراهم شده و رگ اصلي گردن گوسفندي که از 9 ماه قبل با يک نانورگ مصنوعي تعويض شده و بر اساس آخرين اکوي گرفته شده همچنان به خوبي کار مي کند، نمونه موفقيت آميز اجراي اين طرح تحقيقاتي بر روي يک موجود زنده و سالم است.

ترجمه‌ی جدیدترین مقاله‌ی من به آلمانی در سایت خبری Readers Edition آلمان - تخت جمشید، شکوه تاریخ ایرانی - عنوان آلمانی:  Persepolis: Die Pracht iranischer Geschichte - آگوست 2008

مقاله‌ی انگلیسی در سایت خبری Opinion Editorials آمریکا - چه کسی تحریف خلیج فارس را  پشتیبانی می‌کند؟ - عنوان انگلیسی: Who backs Persian Gulf's name distortion

گزارشی از بازگشایی مدارس در ایران، سایت خبری OhMyNews کره‌ی جنوبی - بازگشت به مدارس در ایران - عنوان انگلیسی Back to schools in Iran, A firsthhand account by Kourosh Ziabari

گزارشی از حضور حامد حدادی در NBA، سایت خبری Pakistani Spectator پاکستان - حامد حدادی در آمریکا، سیاستهای دوگانه - عنوان انگلیسی: Hamed Haddadi in NBA; American double standards

بازتاب مقاله‌ی من از حضور حامد حدادی در NBA، سایت Modern Iranian Online Magazine
Kourosh Ziabari on Hamed Haddadi signing Memphis Grizzlies

چکیده‌ی انگلیسی گزارش من از "سمند، خودروی ایرانی در 30 کشور دنیا" در سایت Global Voices Online

تصور تمام شدن ماه رمضان خیلی سخت است. اینکه دیگر باید یک سال منتظر بمانی تا بوی شامی و شله‌زرد، چند ساعت مانده به افطار بپیچد توی خانه. اینکه باید یک سال دیگر منتظر بمانی تا "اسماءالحسنی" و "ربنا"ی شجریان را بشنوی. اینکه باید یک سال دیگر منتظر بمانی تا شیطان را در غل و زنجیر کنند و تو نفس راحت بکشی. اینکه باید یک سال دیگر منتظر بمانی تا وعده‌ی بهشت را به تو بدهند، خواب و نفس کشیدنت عبادت باشد...

چه خسارت بزرگی است اگر بعد از 30 روز هم بخشیده نشده باشی و بار گناهان، همچنان روی دوشت سنگینی کند...

پریشون چه چیزا که نبودم
دیگه می‌خوام پریشون تو باشم

تویی که زندگیمو، آبرومو
باید هر لحظه مدیون تو باشم

 فقط تو می‌تونی کاری کنی که
دلم از این همه حسرت جدا شه

 به تنهاییت قسم تنهای تنهام
اگه دستم تو دست تو نباشه

درست است که عید بندگی، عید رهایی و عید دریافت پاداش یک ماه عبادت بی‌ریا رسیده و حالا تو باید منتظر باشی تا حساب بانکی‌ات را پر کنند از دستمزد آخر ماه، اما باور کردنش خیلی سخت است. آنقدر با ماه محبوب دوست می‌شوی که وقتی اینطور ناغافل تو را می‌گذارد و می‌رود، حتی دلت هم می‌شکند... یعنی تو آنقدر لایق نبودی که او پیشت بماند؟

 با همه‌ی این احوالات، عیدتان مبارک باشد. عیدی که حال و هوای عجیبی دارد. حال و هوای "صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت."

ماه عسل، دلمان برایت تنگ می‌شود. زودتر برگرد...

پی‌نوشت: آخرین گزارش چاپ‌شده ‌ی من فیلمهای ایرانی در 14 کشور دنیا - خبرگزاری موج انگلیسی , Iranian films due in 14 countries

به قول عمو محمد، وقتی دانشجویی باشی که با یک سری ذهنیتها و Stereotypeهای خاص وارد دانشگاه می‌شوی، و با آن پیش‌فرضها برخورد نمی‌کنی، ضربه‌ی سختی می‌خوری.
تصور من هم از محیط احتمالاً "علمی" و "فرهنگی" دانشگاه، تقریباً به طور کامل متفاوت با آن چیزی بود که در روزهای اول ورود دیدم و از همین بابت کمی در سردرگمی و شوک هستم.
متاسفانه این روزها از آنجایی که برای ورود به دانشگاه زحمت زیادی نمی‌کشیم و از هزاران راه مستقیم و میانبر و جاده‌خاکی وارد این فضای آکادمیک می‌شویم، ارزش و جایگاهش را نیز به خوبی درک نمی‌کنیم و این مساله باعث می‌شود که گاهی در دانشگاه همه چیز ببینی، غیر از تلاش برای "یافتن" علم...
علی الحساب تا این چند روز که از سردرگمی‌های ذکرشده خارج شوم و بتوانم خودم را با واقعیات عینی دانشگاه تطبیق بدهم، کمتر می‌نویسم، اما لینک چند مقاله‌و گزارش انگلیسی تازه منتشرشده‌‌ام را قرار می‌دهم که اگر فرصت داشتید، مطالعه کنید:

1- موزه‌ی میراث روستایی گیلان، لبخند سبز ایران (Iran: Guilan rural heritage museum smiles greenly) - سایت خبری پیوند (آمریکا)

2- فیلمهای سینمایی ایران در سه جشنواره‌ی بین‌المللی (Iranian films go to 3 world festival) - سایت خبری CPNN (آمریکا)

3- میزبانی 14 کشور دنیا از آثار هنری سینمای ایران - (Iranian cinema to tour 14 countries in 2008) - مجله‌ی اینترنتی Op-Ed News (آمریکا)